Przez wiele lat ze względu na ograniczenie kosztów eksploatacyjnych zalecano stosowanie recyrkulacji powietrza. Wydawało się, że jest to najprostszy i najlepszy sposób odzyskiwania energii zawartej w powietrzu usuwanym do atmosfery. Stosowanie kryterium jakości powietrza do oceny różnych sposobów odzyskiwania energii każe uznać recyrkulację powietrza za najgorszy ze stosowanych powszechnie sposobów. Zanieczyszczenia powstałe w pomieszczeniu przez długi czas krążą w instalacji pogarszając jakość środowiska powietrznego wnętrz.
Z punktu widzenia jakości powietrza należy przyjąć, że stosowanie recyrkulacji powietrza uzasadnione jest jedynie w przypadkach, gdy powietrze usuwane z pomieszczenia pod względem swojego składu chemicznego oraz przenoszonych zanieczyszczeń charakteryzuje się dalece lepszymi parametrami od powietrza zewnętrznego. Takie zjawiska występują przy klimatyzacji technologicznej wymagającej bardzo dużej czystości powietrza (technologie wymagające wysokich klas czystości powietrza oraz niektóre rozwiązania klimatyzacji sal operacyjnych).
Obecnie w miejsce recyrkulacji powietrza stosuje się coraz częściej odzyskiwanie ciepła z powietrza usuwanego za pomocą: wymienników obrotowych, krzyżowych lub przeciwprądowych wymienników płytowych oraz układów dwóch wymienników z czynnikiem pośredniczącym.